Bu metin, klasik “Şirazlı Sâdî” adına atfedilen hikmetli dörtlükler geleneğine çok yakın dursa da, içerik ve üslup bakımından aslında Sâdî’nin Gülistan/Bostan çizgisinden ziyade Osmanlı-Türkçe tasavvufî-didaktik şiir geleneğinin, özellikle de halk söyleyişine yaklaşan bir yeniden yorumudur. Yani burada karşımıza çıkan şey birebir tarihî Sâdî metni olmaktan çok, Sâdî’ye yaslanarak kurulmuş bir “hikmetli şiir montajı” hissi verir.