Fevzî’nin şiirlerinde, son derece hassas bir genç olarak ağır bir aşk darbesi aldığına işaret eden pek çok açık delil vardır. Bu olay onun hayatının huzurunu yok etmiş, düşüncelerini acı bir karamsarlığa ve karanlık bir hayat anlayışına sürüklemiştir. Bu sarsıntının ardından boğazına düğümlenen acı hiç dinmemiş; hayat ve içindekiler ona korkunç hayaletler gibi görünmeye başlamıştır. Sonunda ölüm, gözyaşı ve acıyla dolu hayattan daha cazip görünmüştür.