Etiket arşivi Necat Uslu

ileŞiir Antolojim

Yine Seninle Kundakladım Sensizliğimi

Kundaklayıp göğsüme sardığım yalnızlığım
Şimdilerde sırtımdan kundaklıyor
Ben’liğim darmadağın

Ayaklarım arşınlarken sokakları
Sol cebimde unuttuğum
Bilyelere çarpıyor ellerim
Deruni bir ürpertiyle
Sarsılıyor çocukluğum

Bildiğim ne varsa
(Cö)mertçe savurdum ortalığa
Sana ait
-Kendimden bile sakladığım-
Düşlerim vardı
Ağızlara düşüp kirlenmesinler diye

Sütliman görünse de deniz
Karnında sakladığı fırtınalara gebe
Er ya da geç
Dinamitlenecek dağların
Alnımda izleri vardı görünmeseler de

Sen
Ben(liğim)de hücre hücre çoğalırken
Kâr saydım eksilen nefeslerimi

Hangi şehir
Hangi kubbe
Saklayabilir sensizliğimi
Hangi yağmur yüklü bulut
Taşıyabilir boşalmaya hazır gözlerimi

And olsun

Müteşâbih ayetler misali
Sakladıklarımı ifşa etmeyeceğim

Mart ayazında yokluğunu
Muska yapıp gözlerime süreceğim

Necat Uslu