Bu şiir, sıradan bir araba yolculuğunu kullanarak modern insanın manevi yoksulluğunu anlatır. Sadakat, erdem ve bağlılık üzerine konuşan insanlar aslında bu kavramların içini boşaltmışlardır. Şairin ulaştığı sonuç nettir: İnsanlığın asıl eksiği ahlak kuralları değil, sevdadır. Sevda olmadan erdem kuru bir söyleme, sadakat alışkanlığa, hayat ise yönünü kaybetmiş bir yolculuğa dönüşür.