Bir halvete (yalnızlığa) maruz kaldım ki bu halvetin vahşetinden Kur’ân ile kurtuldum. Kur’ân ile ünsiyet kurmasaydım o vahşi halvetten kurtulmam mümkün değildi. Daha sonra ‘Kitâbü Me’âni’l-Ekber’i yazdım ve ‘İhticâcü’l-Kırâât’ı imla ettirdim. Bu halvet, gözün halvetiydi; kalbin halveti değildi. Zorla olmuştu; iradî değildi. Tamamen baskıcı ve kahrediciydi. Zihnim altüst olmuş, arzularım darmadağın hâle gelmişti.