Dudak dudağa yatıyorduk

Dudak dudağa yatıyorduk
Parmaklarıma doluyordu çıplak memeleri
Boynunun gümüş ovasında dörtnalaydı coşkun,
                   birden: herşey bitti.
Artık yatağına almıyor beni. Yarısını
                   Aşka adamış gövdesinin,
Yarısını usluluğa: arada ölen benim.

Mabeyinci Pavlos
Çeviri: Cevat Çapan

Yalan Yere Yemin

Yemin etmiştim, ey güzel kız, ulu tanrılara
on ikinci şafağa dek senden uzak kalmaya.
Oysa, zavallı ben, tutamadım kendimi!
öylesine geç oldu ki sabah, inan bana
arada ay, on iki kez doğabilirdi.
Yakar tanrılara sevgilim, yakar ki
günah defterime yazmasınlar bu yemini
ve sevginle gel yatıştır yüeğimi.
Ne olur, çok yakmasınlar canımı
ne senin kırbacın, ne de tanrılarınki.

(V.254)

Mabeyinci Pavlos
Çeviren: Samih Rifat