ağır kesik

yanan kibritin
boynunu bükmesi bir tükenişti
…gördüm.

o büyük suskuyla düştü
korunaksız balkonlardan ömrüm.

camın kenarından
girdi içeriye o karanlık.

or’dan düştü bu serçe,
bu suç…

kendini tellerinden kanatan
bir kemanın sesiyle
kalbimdeki çatlağı büyüterek
nasıl da geçiyor zaman.

ki et ve kan
hoşnutluğu değil tenimde yatan
öyle bakma, çok eski sevdim.

sondan başladık söz’e
şimdi başa dönelim.

her ne varsa yalan…

bir yılan sayıklar
kendileriyle bu rüyâda,
tüm yalanları kadınlar
çiçek kılığında saklar.

bur’da uzak
“gözlerini kısıp ardından bakmak-“
-la başlar… yol uzar

çünkü sabır,
boşluğa ipek tellerle yaslanır
diye…söz,
dirimin ölüme kınsız yasıdır.

hayat! ölü biri gibi uzuyor gövden
irinler, siyahlar akıyor
uykusu ağır kesiklerinden
kendini tekrar ederse
aynalarda suretler
şehirlerin arka yüzlerinde
iç çekişini saklar gölgeler.

her şeyi ben inkâr ettim râvî
artık ters çevirme kum saatini.

yol gitmeye meyillidir,
belli bir
vakti yoktur akıp gitmenin
ne gündüzdür
ne de gece…

mesafelere yol taşıyorum işte
uzak yakına gelebilsin diye

diye…

Beşir Sevim

ağlayan harfler masalı

adındaki ağlayan harften başlayarak
öpüyorum seni aşk,
dedim ve dilimi verdim kışa,
yüzümü döndüm güneşe başladım son-
ra’nın masalına… dediler
iyi şeyler de vardır hayatta
iyi şeyler de… karın yağması,
yağmurun ıskalamaması gibi iyi şeyler…

dedim iyi şeyler de gelir bazen başımıza.
dediler kalbin tam ortasında unutulacak
ayak izleri olsa da… gün gelir bir rüzgâr
nasılsa gün… gelir bir rüzgâr daha…
bir rüzgâr böylelikle siler izleri
kalp katran… ve taştan yoğrulmamışsa
iyi şeyler de gelir bazen başımıza
dedim yanlış anladı beni herkes sonra.

iyi şeyler de dediler… sustum da susamadım
yalnız dedim, yalnız iki harf var bu masalda
ilki tüm aşkların… dediler, ah akşamların
ortasında ağlıyor mahsur ve mahzun
içimde kalmış dedim ikincisi.

dedi, adımdaki ağlayan harften başlayarak
beni öper misin aşk?
ağır sustum ve uzun… diyemedim
ah aşk…
göz yaşın damlıyor
kalbime… eğil de
gözlerimde biriken harfe bak!

beşir sevim

Cin Masalı

kirpiklerinde kar biriktiren
bir kadın anlattı, ben yazdım.

kırk parçaya bölünmüş bir…
kalp kadar darmadağın
geldi ve bozdu dengesini dünyanın.
o an ikiye bölmüş kendini zaman,
ve acı; bir yılan…

uyanmış ağır uykusundan.

ben râci, aşksız ve dahi imansız bir cin…
yersiz bir karanlık dolanıyor aklıma,
deniz eski bir şey bizim oralarda.
unuttuklarımın tarihini tutuyorum sonra.
ağzımda yalanın tadı,
hiç unutmam…

yerini yadırgayan bir eşya kadar
pişman ve mağlubum yaşananlardan.

kanla başlamam gerekti masala
kara bir şeydi… kırışırdı alnımla
kalplerindeki çatlaktan sızdım onlara.
insan denen şer kavmi
gurbetimde çarptı beni.
şimdi aramızda duran
nasıl bir taşsa
çarpıp gidiyorum uzak’larına.

hem kör hem çolaktım
ebced hesabıyla ‘aşk’
kadar yıl yaşadım.
ipini kaçırdığı uçurtmaların
yasını tutan bir çocuğun aklı
ve demirden dudaklarıyla
öptüm ağızlarını.

sen beni anladın mı
tükenir her şey… anlama boşuna
kışa döner sonra temmuz da.

dilimin dönmediği sözcükler var
boğulduğum denize inanırım ki aşkla…
bundandır ellerim dilimden daha zalim,
kırık bir dizede dirildim.
var git muştucu, tebaa’na söyle

ben ölü değilim!
ben ölü değilim!
ben ölü değilim!

beşir sevim

Yalancı Kehribar

her şeyi ben inkar ettim ravi
artık ters çevirme kum saatini.

sayfaları çevirmek için ıslattığın
parmağın kadar mutluyum. yalan değil
insan gibi hafif şeyleri çeker kendine aşk

kaçacak yer yok yüzünde..düş değil
her şey masal…uçuruma gül atıp da
yankısını beklemek gibidir aşk.

sarı mumdan kızıla çalan kehribar
ateşe büründü, tespih taneleri ve meşk
ip kopunca dağılıverdi masal, yıkıldı kalp.

bir varmış bir yokmuş aslında aşk..

Beşir SEVİM