Bu şiir, Carlos Drummond de Andrade’in hem kişisel belleği hem de aile mitolojisini iç içe geçirdiği en yoğun metinlerinden biridir. “Aile İçinde Yolculuk”, dışarıdan bakıldığında bir yol hikâyesi gibi görünse de aslında zaman, suçluluk, sessizlik ve kuşaklar arası kopuş üzerine kurulmuş bir iç monologdur.