Tag: Yaman Dede

Mahvolur bir gün vücûdum, nur-i çeşmim söner,Mahvolur ekdâr-ı dil, mâdûm olur âlam-ı can.İntifa bulmak bilir mi şule-i hıbb-ü vedad,Perde-i zulmetle mestur olsa zîr-ü asuman.Resm-i hüzn-âlûduma atfeyle gâhi bir nazar,Muhterik bir kalbi yâd et, rûh-i zârı şadman. Yaman Dede (Yaman Dede’nin 20-21 yaşlarında resminin arkasına yazmış olduğı şiirdir.)

Handân ki çeşm-i giryenâkim,Bir sur idi her zamanım evvel.Mahvolsa da arz yoktu bâk’im.Pürnur idi asumanım evvel. Günler geçer ıstırap içinde,Ten mahvolur ah-u zar içinde,Mes’ut görünen azap içinde,Rahat nerede, mezar içinde… Yaman Dede (Yaman Dede’nin 15-16 yaşlarında yazdığı şiir.)

Hâl-i sekrim zâil olmaz, târumâr olsam da ben,Neşvedârım, gussa bilmem, dâğzâr olsam da ben. Âlemi bir noktadan fark etmem asla fariğim.Gözlerim dünyayı görmez pürhasr olsam da ben. Her taraftan derd-ü mihnet savlet eyler sineme,İştika etmem elemden eşkbar olsam da ben. Sen mi meyden, bâde mi benden harap olmuş, nedir;Bir harab –ender– harabım şehriyar olsam da …

Devamını oku