Tag: Arkadaş Z. Özger

akşamhüznümün soluk aynasıvurdukça yüreğime kanım oynaşırderinleşir acısı parmakuçlarımınkırmızı bir ölümü görmüş gibikanarım. yoruldumdeğiştirmekten kanını yüreğiminhergün yeniden başlayançığırtkan bir şarkıyı söylemektenhergünyeni bir şarkı bestelemekten ben hüznünben gölgemin kiracısıyeni bir ev değiştirmekten hergüngövdemle büyüyen hüznümlekimselerden habersiz eskiyen yüreğimindinlemiyorlardinlemiyorlar şarkısını oy sustukça çoğalıyor tekliğimah benim sıska yüreğimah benim kimselere söz geçiremez yüreğimah benimneyim kaldı elimdeah benimüreyemiyorum kendime böyle …

Devamını oku