Tag: Ebu’l-Kâsım-i Lâhûtî

Korkarım serbest bırakmaz beni kafesten avcım,Unutturuncaya dek bahçenin yolunu.Yeter kaldım kafeste, unuttum gülün rengini,Aşkıyla doğdum onun bu dünya annesinden.Geçirdimse de bir iyi gün hatırlamıyorum ki!Sanki birden yuvadan tuzağa düşüverdim ben.Salarım ateşleri sarayına ahımdan avcının,Bırakmazsa bu esaret zindanından özgür beni.Kaç kez tuttu yakamdan ecelin o elleriBırakmadım yine de eteklerini ellerimden aşkınınArtık rakiplerin yanında zulümdür benden şikayetinSorgusuz …

Devamını oku