“Sığmıyor Yüreğim İçime”, aşk acısını anlatan sıradan bir şiir değildir. Sevginin, insanın bütün benliğini işgal ederek yaşam sevincini nasıl tüketebileceğini gösteren güçlü bir ağıttır. Miguel Hernández, kalbi yalnızca sevmenin değil, acı çekmenin de merkezi hâline getirir.