Aşk Türküsü

Batıya döner ayçiçeği
Gün hızlanmıştır bile
Eğildi mi o – yoğunlaşır
Yaz havası, kımıl kımıl yapraklar, işlik
Dumanları.
Çatırdayıvermesiyle yıldırımların,
Bulutların akıvermesiyle bir, uzaklaşır yiter
Göğün bu son oyunu da.
Yıllardan beri,
Sevgilim, hep böyle şaşkına çevirir
Bizi ağaçların değişmesi
Navigli’deki.
Ama günlerimiz hep aynı,
Güneş o güneş, çekip giden
Bir ışık çizgisiyle ardında, sevgi dolu.

Anılar bitti artık, anımsamak istemiyorum;
Belleğimi ölüm almış,
Yaşamın sonu yok.
Bütün günler
Bizim.
Vakit geçti diyerek sen de
Bırakacaksın beni, durunca devinim.
Burda kanalın üstünde yükselerek
Salıncakla çocuklar gibi, suya
Bakıyoruz, kararan
Yeşilindeki ilk dallara.
Bıçak değil avcunda gizlediği
Sessizce yaklaşan adamın
Tek bir ıtır çiçeği.

Salvatore Quasimodo

Batan Işığında

Batan ışığında doğuyorum
saydam suların akşamı.

Tutuşuyor
ferah yapraklarla
avunan hava.

Yaşayanlardan kopmuş
eğreti yüreğimle
anlamsız bir sınırım ben.

Yazabilmek korkunç
armağanın Tanrım,
canla başla kefaretini ödüyorum.

Uyandır beni ölülerin arasından:
herkes aldı toprağını
ve karısını.

İçimde gördün beni
derinliklerimin gecesinde.

Benimkine benzer
umutsuzluk yaşamıyor
kimsenin yüreğinde.

Tek başına bir adamım
Tek başına bir cehennem.

Salvatore Quasimodo
Çeviri: Oğuz Demiralp

Gece Bitti

Gece bitti

Ay eriyor doğan günde 
Battı batacak sulara 
Bu ovada eylül ne kadar diri 
Çayırlar yemyeşil 
Bahar toprakları sanki güneyde 
Bıraktım eşi dostu 
Eski bahçelere gittim gizli gizli 
Seni anmak için tek başıma 
Sen Ay’dan ötelerde bir yerdesin 
Burda gün doğarken 
Nal sesleri gelirken kaldırımlardan 
Salvatore Quasimodo