karanlık yolların içinde bulacaksın kendini düşen kayalar altında ve uçak leşleri, buna hazır mısın? senden başka herkesindir bundan böyle Mare Nostrum, ki, yüzünden gitmeyecek dalgalarının tırnak izleri. ve belki de kalbin, uçarken gökdelen camlarına çarpa çarpa düşen bir kuş olacak. yavaşça düşebilecek misin, dikkat çekmeden, acısız? uzaklarda kalacak kendini adadığın yakınlarbaşka bir sahneye dönüşecek birden bire dünya,yabancı ve soğuk …
Kategori: Şiir
Şub 23
Koku Ve Ses
Hayatımız boyunca duyduğunuz bütün sesler arasında enAz tanıdığımız,daha doğrusu hiç tanımadığımız tek ses,Kendi sesimizdir. Başka sesler bize birçok şeyi hatırlattığıHalde kendi sesimiz bize hiçbir şey hatırlatmaz. Sesimiz,Hafızamızda tek bir ışık bile yakmaz. Kendi sesimiz bize yabancıdırKendi kokumuzu da alamayız.Kokumuz da yabancıdır bize. Bu kadar yakın olup da sesine ve kokusuna yabancıOlduğumuz tek insan kendimiziz. Belki …
Şub 23
Yalnızlık
bu yalnızlık yok muakça bir dolunay gölgesindedere başında hışır hışırköklerim bir arguvan türküsükirpiklerim yağmur kokuyorüstüm başım rüzgar çocukluğumdan kalma bilirimbu ağlamaklı hisbu yorgun sonbaharnerden başlasam bilmem kiöyle anlatılmaz çalakalemöyle söylenmez ağdasızbastığım taşlar ağlayan sugecelerim uğul uğulhınzır çocuk uykusu ne hüzünlü kuşlar dinledi benigittiğinden berigözlerinde türkü söndürülmüşbir ihtiyarın kanatsız sözleri gibiyalınüryan ah bu yalnızlık yok mutaze …
Şub 23
Kendine Sürgün Kadın
Çalıntı bir hikâyeyle girdim hayatınaAslında ben yoktumYa daYasal değildimDokundum bedeli ödenmemiş hikâyeneİçim titrediSokuldumCanım yandıÇekiliyorum Durduramadığım titremelerÜşümekten değil dişlerimin heyecanı Bir sarmaşığımHikâyesine dolanamayanEllerimdeki kızıl duaAğırlığı içimi yakanNe olur ‘’olma’’sınlarım,RiyaOlsun diyemeyen dilime hüküm Sus İçinde kalan bir ahın dumanı son nefesKıvrılanİnce ince zehirDerince sızıTepeden tırnağa ihramTepeden tırnağa Siyah Aşk Hep ertelenen düşler ülkesinde terkedilmiş yalnızlıkZencefil kokulu sersemlik …
Şub 23
Yürüme
Kişi, kendi birliğini ancak çatışmalar içinde bulabilen varlıktır.Yaşam kişinin kendi alanıdır, ama yaşam- zindandır çoğunlukla; bazen bile değil. Kişi hep başkalarının varlık bedelini öder. Kendi bedeli hiç yoktur zaten kişinin; ödediği hep başkalarının bedelleridir. Kişi ‘Zaman dışı’ dır hep – Bu yüzden kendine zaman bulmak, çalmak zorundadır. Kişi erteleyendir. Değerlendirmelerini; dolayısıyla ulaşacağı sonuçları; dolayısıyla vereceği …
Şub 23
Sen gittin
Sen gittin (II) Hangi duvara assam yakışmadı gidişin.salonda ayak izlerin kalmış.Hala bıraktığın yerde kitabın.Bu kadar küçük müydü evim?Nereye dönsem sana çarpıyorum.Yara aldıkça, kanıyor ruhum. Saatler yine sensizliği gösteriyor.Demleniyorum ıssızlığında.Dokunulmaz şimdi hüznüm.Susturuyorum hayatı.Masada yalnızlığım ve ben.Kokunla sarhoşumsevdiğin türküleri söylüyorum hıçkıraraköksüzlüğüme ağlıyorum sevgili. Sen gittinVe sen kök saldıkça ruhumun derinliklerindeBen sen oldum çoğaldım,büyüdüm.Ahh cana susayan sevgili!Ben hiç …
Şub 23
Eski Bir Dosta
Başlarken Saçsız dağların, engebeli örtüsünü geçip arkasındaki o yeşil vadiye varırsınız. Bir dostun bir dost için düşünebildiklerini düşünürsünüz o an, o vadide. Ve günlerin nasıl akıp gittiğini görürsünüz. O vadideki o akarsuda. Belki bilim adamı gözüyle. Belki normal, sade bir vatandaş gözüyle. Belki de bir dağ adamı gözüyle seyredersiniz. O tertemiz görünümü. …
Şub 23
Seni düşünmeyi sevdim önce
Seni düşünmeyi sevdim önce Sonra görmeyi sevdim yakmanı yanmayı dokununca ellerimdeki yangını sevdim vakitsiz aşklar savurdumvakitsiz sonbaharlaradirgen uçlarındakara bulutlar biriktirdimyağmurları göz pınarlarımda sonra sesini sevdimdinlemeyitınınıduymayısözlerindeki söylemeyişleri sevdim uçları kanlı mermiler düştü düşlerimeuykusuzluklarımdanyorgundumemanetti nefesimzamanı değildi seni istemeninkokunu okşuyordu iki elimbirikmişsöylenmemiş sözlerine taliptim ve gözlerini sevdimdemir attığım gözlerinigörmeyibakmayıdiner sandığım fırtınalardagözlerinde sulara gömülmeyi sevdim birkaç kadehe sığmıyordu acılaresrik …
Şub 23
Uyuyan Park
Uykuya daldığında sessizce çektim ellerimi Örttüm düşlerini Ve gözkapaklarının altında gizlenen bala daldım Dualar ettim dermanı kalmayan ayaklaraİki büklüm oldum, kalp atışlarına karşıBir buğday gördüm, mermer ve bakır üstündeBir damla kan süzüldü gözlerimdenTitredimEvet, yatağımda uyuyordu park Kapıya koştumHala uyuyordu birtanem, canımDönüp bakamadımEski ayak seslerini duydum, yüreğimin ziliniKapıya koştum– O ise anahtarı çantasındaBir aşk meleği gibi …