Cahit Sıtkı Tarancı`ya- Şimdi çıkıverecek karşıma arkadaşım,Mektebe gitmek için geçtiğimiz şu yoldan. Babam tok sesiyle birden çağıracak: ‘Ziya!’Kalbimde eski sevinç, dallarda eski bahar. Gözlerimi kapatıp: ‘Bil?’ diyecek birisi.Bir mahşer ortasinda şaşırıp kalacağım. Ve girecek koluma bir melek gibi karım.Saracak etrafımı doğmamış çocuklarım …