Tag: Nilgün Marmara

üşümüştüm…düşlerimin üzeri açıktı, bendim,arzularımsa çıplak, onlardım,ufacıktı dileğim mavi suya;örtük bakışının dolaysız ısısıo kadarcıktı! üşümüştüm…ölülerimi taşıyordum, öyle sağır,kaç kez dokundum soğuk dudaklara.bilemedim nasıl dönmez o gözayrıldığı kaynağına,direnir o kadar! üşümüştümbu yaklaşan kışla değil,deniz ürpertisi, göğün alacasıyla değil,ellerimin soğukluğu hep bir kalabalıkta.kaçışının gizini gönlünde tuttuğunbilisiz aşkı……………..(nı) ver bana! üşümeyeyim… Nilgün Marmara