Tag: Nihat Behram

Toprağın iştahıyla dallardankuruyan yaprakları topluyor rüzgarüşüyen çocukların teniyle kelebeklersindi solgun çiçeklerin dibinegöğün karaşın kıvılcımları kırlangıçlartel tel sıyrılıp bulutlardangöçtü uzaklarayaz bitti… Nasıl isterdim, ah yazgımı değiştirmeköpüşür gibi sessizliklesu içen bir ceylanınhalka halka dudaklarındançakılların, yosunların köpükteki nazına doğrubaşıboşakıp gitmek bir derede… Zift ve kemik arasında sıkışıpezilmiş filizin uğultusuylataşıdığım ruhumdan utanarakotları dinliyorumne başka sızım olsaydı keşkene başka sözüm …

Devamını oku