Tag: Metin Celâl

sararır mevsim, terk etmeye hazırlanıryorgunluk basar, çöküveririz bulduğumuz ilk yerebir sıcaklık ararız, kaçarken yakalayacağımızürpersek de çıplak vücutlarımızı sunacağımız gün ışığıo uyuşukluk haline yakınlaşan tenler üşürüz, yine de bırakmak istemeyiz sahilihavlulara sarınıp son kez yattığımız öğle uykularıbaşımızı annemizin omzuna koyup kurduğumuz düşlerbelki de budur özlemle ardından baktığımız bırakıp giden aşk, ıslaklığı kaçamak öpücüklerinkararır ve yiter gökyüzü …

Devamını oku