Tag: Federico Garcia Lorca

Suladı sesin yüreğimin kumulunuşu şirin tahta kulübede.Çiçek açtı bahar güneyinde ayaklarımınkuzeyinde alnımın bir eğrelti çiçeği. Bir ışık çamı dar boşluğun içindetürkü söyledi tansız, kaynaksızve kan ağlayan içim ilk defaumut taçları astı çatıya. Aktı içime o tatlı, uzak ses.O tatlı, uzak ses tazeldei beni.Tatlı, uzak, boğuk ses. Karanlık, yaralı bir geyik kadar uzak.Ve karda bir hıçkırık …

Devamını oku