Tag: Emily Dickinson

Büyük bir acıdan sonra, vakur bir sessizlik gelirSinirler mezar taşları gibi törensel bir hal alır,Katı yüreğin sorar, acı çeken o mu diye,Dünden beri mi yüzyıllardan beri mi yoksa? Ayaklar, kendiliğinden gezinmeye başlarYerde, havada, her yerdeTahta bir yoldaFarkında olmadan büyümüş,Kuvarstan bir mutluluk, taştan. Şimdi kurşun saatiYaşadıkça anımsananSoğuktan donanların karı anımsaması gibi-Ürperti-derken uyuşma- sonra koyvermek kendini. Emily …

Devamını oku