Tag: Cahit Koytak

insan ne taştan, ne tahtadan, ne ottan,ne buluttan yaratılmıştır;insan kelimelerden yaratılmıştır;seslerden, susmalardan, imalardan:konuşmaktan, konuşmaktan, konuşmaktan… insan gülmekten, ağlamaktan,sabah akşam hem kendine, hem Tanrı’yasebepli, sebepsiz yakınmaktan,mızırdanıp durmaktan yaratılmıştır. korkulardan, kuşkulardan, kuruntulardan;biraz umuttan, biraz tutkudan, bolca rüyadan,onmayan, uslanmayan meraktan,azıcık akıl, azıcık fikir, azıcık izanve çokça duygudan yaratılmıştır; bir çuval bilgiden, bir atım bilgelikten,icazetli ve icazetsiz bilgiçliktenve körlükten, …

Devamını oku

dikkat et a ruhum, dikkat et, dikkatşairler yerce bir sözü,göktenmiş gibisatmak istediklerinde, onu kanatlarının büyüklüğündenyerde konacak yer bulamayanZümrüdüanka gibigöstermesini iyi bilirler, iyi. Cahit Koytak

ı gençtim şiire hevesim vardıbüyük sözlerden utanmıyordum henüzalnım kırış kırıştı daha o yaştabir nalbant çırağı kadar sıkıntılıydımatların toynaklarını yonta yontaçöl gemileri yapıyordumuçan gemilerbej üstüne lacivert duygularbırakan ruhumdayelkenlerine su renginde atlar koşulmuşiçimizin karanlığından türemişsayısız hayaletinmağripli cinlerin isimsiz ifritlerinkum üstünde iterek yürüttüğücan sıkıntısı ve boğuk neşidelerle yüklüsahra gemilerikaleleri yıkanşehirleri ehramları yutanşiir sefineleri… ıı eğilip taşgemiden bakıyorum şimdibozbulanık …

Devamını oku

Kucaklaşmamıznemli bir toz bezininnadide bir vazoyu kucaklaması gibi sessizve ihtiyatlı oldu. Oysa kavuşma anlarındakıvılcımlar çaktırır,alevler çıkarırdık eskiden… Cahit Koytak

Odalar dolusu kitap, bunca basılı kâğıt…Akıl ve selüloz karışımıHamurdan yoğrulmuş kafalarınız;Mezarlarınıza kapanmış vıdı vıdı konuşuyorsunuz,Vıdı vıdı vıdı vıdı vıdıKurtların, böceklerin çeneleriyle; Melekler perçeminizden tutuncaya kadar daKonuşacaksınız… Ben yokum, beni karıştırmayın;Kulaklarımı balçıkla sıvadım ben,Kafamın çatlaklarını, kalbimin deliklerini deDualarınıza, âminlerinize… Vıdı vıdı vıdı vıdı vıdı vıdı…Bunca sözü nereden buluyorsunuz?Ne kadar çok şey istiyorsunuz,Ne kadar çok şey biliyorsunuz,Mezar …

Devamını oku

Badem ağacına, çiçeğinden sual olunsa,“Baharı bekleyin ve bunu saka kuşuna sorun!”diyecektir. Yağmurdan kendini anlatması istenecek olsa,“Tohum olun ve bunu toprağa sorun!”diyecektir. Bir kayadan bilgi sorulsa, suskunluğuna dair,“Kulaklarınızı tıkayınve bunu kalbinize sorun!” diyecekve tutup daha derin bir sessizliğe gömülecektir. Şairden de konuşması istenecek olursa, şiiri hakkında,kimi şair saatlerce, belki günlerce konuşacaktır size.İyi olan da budur belki. …

Devamını oku

Yüreğim parmağımın ucunda Ve dokunuyorum onunla senin Kiraz dudaklarına! Hissediyor musun sen de, Ben tam bunu yaptığımda, Sarhoş bir gök taşının Dünyayı sıyırarak Kayıp gittiğini tanrı’ya? Yüreğim elimin ayasında: Okşuyorum onunla Elma yanağını senin, Çeneni, saçlarını! Hissediyor musun sen de, Ben tam bunu yaptığımda Dolunayın buluttan sıyrıldığını Ve avuçlarımıza sığacak kadar Küçüldüğünü, evrenin? Yüreğim kulaklarımda: …

Devamını oku

I tam bir balerin gibi değil, değil de hani,kum tepesinin çevresinde parmak uçlarına basarak dönenbir hortum gibi giriyorerken çocukluğun peşindensahneye, sessizce, Zaman; yeterince hızlanınca duruyormuş gibi gözükebiliyor göze;ama, bize hissettirmeden sahiden yavaşladığı da oluyor bazenve bir ileri, bir geri, yerinde saymaya başladığı… böyle yaparak, fani ve hüzünlü olana alıştırmak istiyor olmalı bizi;hokkabaz gibi hoplayıp zıplıyor …

Devamını oku

bir körün çağlayana kulak vermesi gibihissetmeye çalışıyorum bütün ihsaslarımlaTanrının yaratma sanatını; görmeden yaratan ellerini, O’nun,rüzgârların yönünden,havadaki, ışıktaki, yüzlerdeki ve huylardaki değişmelerdençıkarmaya çalışıyorum, Tanrı, nasıl çözüp yeniden yumuşatıyor balçığı,neler ekleyip çıkarıyor,nasıl yoğuruyor onu, sonra nasıl öyle yepyeni bir biçim veriyor ona? ve bilmem kaçıncı gençliğinde uyandırıp da aşkaayağa kaldırmak için onu ciğerlerine nasıl üflüyor,neler fısıldıyor, eğilip …

Devamını oku

Altmışında aşk, safiyeti biliyorVe şerh edebiliyor onu, Ama safiyet olamıyor,Safiyetin kendisi olamıyor. Aşk mı, ayak izi mi, aşkın?Bir çiçek, bu, bir çiçek, meneviş rengi, Göğe yakın dik başlı kayaların Gölgesinde açıyor; Hem ölüm korkusuna benziyor,Hem ölümün çaresine benziyor. Cahit Koytak