Tag: Bejan Matur

Yeryüzündeki tüm kızıl taşlaraTanrının kanı sürülmüştür.Bu yüzden kızıl taşlarÇocukluğumuzu öğretir.Tanrı, biz çocukken,Yanımızda dolaşır.Küpemize dokunurVe kolyemize.Pabuçlarımıza ve kurdelamızınKızçocuk olmak kıvrımına girerSaklanır. Kızıl bir elbise ve yatak almalıylım,Kızıl bir yüzük,Ve lamba.O zaman olmalı ki,Annenin zamanı başlar ve tükenir. Beklemeyi bilen kan,Taş olmayı da bilir.Dünyada olmak acıdır. Öğrendim. Kızıl karanlıkMavi karanlıkVe başlangıçBir anlamı olmalı ki bunların,Bırakmaz bizi annemiz …

Devamını oku

Şimdi kim bağışlayacak beni…Unuttum senle helak olmuş tüm kavimleri kişisel tarihimi pompeinde taşa dönen kalbimi..Şimdi kim bağışlayacak seni bir dokunuşla yumuşacık olan.kalbimdir seni bağışlayacak olanya beni kim bağışlayacak benisuda ayın şavkını bilirsin sevgili ‘yakamoz’bir yakomozdu sözlerinruhumda şavk eyleyen gecenin karanlığında.Şimdi kim bağışlayacak benicanım bunca acırken iyi kadrajlanmış gülümsememinyapaylığını sözlerin kadar yalan yaşantımıkim bağışlayacak kendime yaşattıklarımıyorganımın …

Devamını oku

Siyah örtüyle kapatılmış, ölme hazırlanan bir gelin gibi duranmasada, konuştum onlarla.Yanımızdan bir şair hırsız gibi geçti. Sözün uçurduğu gövdesiyle.Şairlere baktım. Hepsi bir gölgeyi dolaştırıyor.Bir köpeği dolaştırır gibi. Sözcükler acımızı doldurmayacak. Bejan Matur

i. yıldızların yıldız olmak hakikatindenkurtulamadıkları o yerdebeklenen sabah değildir artıkbeklenen korkudur yüreklerdeayaklarını soy ve çık tepeleretepelerin acısını duyduy varlığınıneden yaratıldığını ve öylece kaldığını.ay tanrısı güneşe bakıyorve bir tanrı daha oluyorderken zaman yaşlanıpakmıyor.gece yol alan atalarından söz ediyor birigece için gittiği haccı bilmeyen atalarındanonlar hep gece yol aldılarbu yüzden insan oldular diyormiraçları mutlaktıkalpteydi. ii.bir taşın işlediği …

Devamını oku

Bir inci saflığıylaBekledim çukurumdaBeyaz bir taş olmalıydı uykum.Beklesem olurdu zamanla.Göğsümde gezinen ağır elKal dedi.Beklemek kaderidir incininOlmak kaderiKal çukurunda. Karanlık içimi kemirmedenÇıkmalıydınHoyrat olmayan bir tenin dokunuşuyla. Göğsümdeki ağır elinGölgesiyle uyandım.Porselen ceylanın bakışı,Memelilerin o çok titrek yol boyuncaMavi ayakları.Değişti yok aslında bir şeyin.Kalbim, uzun siyah giysili adamlarınBakışlarıyla dondu o taş köprünün ortasında.İnsan babasını hatırladığında ağlarsaOlur tarih.Kökleri kururBelki …

Devamını oku

Ne ay ışığı yürüyeceğim, Ne sessizlik aşk boyunca.  İçimde çırpınan dalganın var ettiği kıyıda  Gömdüm onu  Aşkla. Bejan Matur

Sana geldiğimde Kanatlarını,  Siyah taşlarla örülmüş  O ıssız şehrin üzerinde açacak,  Bulduğum bir ağacın dallarına tüneyecek  Ve acıyla bağıracaktım.  Her kadın kendi ağacını tanır.  Uçtum o gece.  Karanlığın girmeye korktuğu şehri geçtim.  Gölge olmayınca ruh yalnızdı. Uludum. Bejan Matur

İnsan duvarları olmayan tapınaktaBir gece uyusaSanıyor ki kederi azalacak.Ama yetmiyorBezler bağlıyorBulduğu her ağaca.Hikayeler anlatıyorİnanıyor aşkın hep olacağına.Oysa aşk biterDinginliği başlar göllerin.Bekleyiş,Sonsuz mavi bir göz olurCamdan ve gittikçe uzayan.Acı verir bazan renklerBeyaz meselaKuş gibidir insan beyaz bir yataktaÖlümü gibi çocuklarınSoluğu kesikSuda dolaşan. Bir kaya mezarında ağlayan adamÖlülerini suya ve göğe gömüp,Gelir acısıyla avunmaya.Dua ve kuş gibidir …

Devamını oku

Güneş solumda ve dikenlerin yolunu aydınlatıyor.Çocukluğumla aramda ölüm var.Ölümle hayat arasına sıkışmış, uykulu, kadim bir tepedeyim.Annem yoldan gelmiş yol olmuş kardeşime,Ölümleri gösteriyor. Birlikte ağlıyorlar.Ben güneşe ağlayacağım. Issızlığına bu tepelerin.Ve yanımda soyunmuş derisiyle bir yılanın, çok isteseLapis olacak mavi bir taşın rehavetiyle bakınıyorum.Neresi yurdum?Güneş belki de.O hep duran. Çocukluğumu tanıyan eski dostum kaplumbağa.Mezarları hatırlatarak, küçük bir …

Devamını oku

I Allahın duvarında bir harftir kadınSiyah kuğuya benzerBeklemeyi öğrenmiş II ÖlümZamanaBekleme git dediği günBildim.Gün vurmadı yüzüne çinilerinÇinilere yatırdım oğlumuBoğdum. Karnımda büyüdüğü gün bildimSiyah bir kuğu gibi,Allahın harflerinden süzülüpAvluya giren kadınSu sesinde kendini diledi. III Gölgesinde şadırvanınGünlerce bekledi.İnsan olmak istiyorduKanatlarından kurtulmak.Şadırvanda aktıkça suKanatları inceldi. Ve kaldırınca kanadınıİçinde bir yılan gördü.Değişmiş kabuğuZarı incelmiş.Boynunu uzatıp derine baksaÇürümüş bir …

Devamını oku