Göç etmiş bir kuş
Buluta dedi ki:
“Ey özgür kuş,
Eğer yolun benim yuvama düşerse,
Şu işaretle tanırsın onu:
Kafesler arasında bir bahçe vardır,
Ve içinde boş bir yuvanın bulunduğu bir dal…
Selamımı götür.
Benim yerime kapıları, duvarları kokla ve öp;
Benim gözlerim gibi — uzaktan —
Boş yuvaya bakıp ağlamaktan çekinme.
Babam sorarsa yahut kardeşlerim,
De ki:
‘Size doğru kanat çırpıyor yüreğim.
Burada ufuklar geniş ve yüksektir,
Her yanı bahçelerle çevrilidir,
Uçmak için bolca vakit ve imkân vardır.
Ama siz bilmezsiniz ki,
Bahçeciğimin, yuvamın, kafesimin hatırası
Beni uçmanın zevkinden
Alıkoymaktadır.’”
Nemat Mirzazadeh
