Küçücük oğlum
odaya giriyor ve ‘sen
bir akbabasın,
ben de bir fare.’ diyor
bırakıyorum elimdeki kitabı
kanatlar ve pençeler
çıkıyor benden
bunların korkunç gölgeleri
yarışıyor duvarlarda
ben bir akbabayım
o da fare
‘sen kurtsun
ben de keçi’
ben masanın çevresinde
dolaşan bir kurdum
karanlıkta
dişler gibi parlıyor
pencerenin camları
oğlum annesine koşuyor
tehlikeden uzak
başım gömmek için onun eteğinin sıcaklığına
Tadeusz Rozewicz
