Kategori: Şiirdir Baba

Küfran

o rahvan atları anlaşılır kılan sabahlardagöğsü kasvet sayrılarıyla çarpışıpdelişmen çocuklarını azdırırken dünyaşehrin çarşılarından esen telaşhıçkırıklarla akşamı karşılayan bir aldanış gibibabamın incinmiş sesine çökerdi.yatağına ilk kez akan bir nehrin hırçınlığıylakarın kapadığı rayları temizleyendi babam.bir nasihatin başlangıcındaki parmağı hep tehdit,bütün oğulları kaçgöç,herkesin yalnız klarnet çalarken duyduğukendinin öksüzü ıslak bir adam.benzemem diye düşünürkenmüsvedde oldum ona. bütün bozgunlara mâlik …

Devamını oku

Bir Baba İçin

Odamın ışığı yanıyor bütün geceEllerimi dizlerime koyup, ikibüklümbir olağandışılık arayarakGördüğüm, duyduğum her şeydeÖylece oturuyorum:Güneş parmaklarını sürünceye dekKoyu bir karanlığaBulanmış pencereme.. Bir gece kelebeğiDolanıyor lambanın çevresindeUsuldan bir rüzgar esiyorYaşlı incir ağacının dallarına yürüyenSütün sesini duyabiliyorumDeniz az uzaktaİç geciriyor boyuna. Seninle konuşurduk babaBöyle gecelerde, iki bilge gibiKarşılıklı bakışarakBazı şeyleri kavrayamasam da, dinlerdimBelki sen de yeni bir şeyler …

Devamını oku

Görüntelinişler

IV. Çocukluğun -ali cengizkan’a- yeniden dönmelisin kıyılarınabir kazak giy ödünç sonbahar rengindeokşa dalgaları şairleri sever gibiağ karakıştan karla karışıkyolları yürü özlemekleilkyaza inanmış ve beklemeyüreğinde soluğunla büyüyen ateşi-o çocukyarınlara uyanmaya dalmıştı şimdi, söyle aliçocukluğun bu yıl kaçına bastı? XI. Lodos erkenden lodosa kesti denizçardağın serinliğinden barbunlarıayıkladığını anımsadı birden oğlununpostacıyı bekledi, mektubun kapıyı çalmasını-kış zorludur oralarda, bir …

Devamını oku

Sevgili Kızım

Annene sürekli neden eve gelmediğimi soruyormuşsun. Annenin iki yıl önce kaleme aldığı ama henüz geçen hafta postaya verdiği mektupta öğrendim bunu. Üzgünüm! Yüzündeki makyajı ancak hamalların taşıyacağı bir kadın tarafından tek ayak üstünde durma cezasına çarptırıldım. Buradaki yetkililer kadının çantasında kaybolan ellerini benim çaldığımı düşünüyorlar. Ne ben çalmadığımı ispatlayabildim, ne de o nemrut kadın beni …

Devamını oku

Bazı Şeyler

bazı şeyler… bir gün kendiliğinden silinir gideryok olur gibi değil, babamın elinden sımsıkı tuttuğum günler,-oğlum, hayatı karanlık sularda sanma;taşların soğuk yüzünü oyna!orda mısın baba? bazı şeyler… bir gün kapıdan çıkar giderunutulur gibi değil, boğazımda düğümlenip kalan aşklar,-oğlum, nasılsa ateşi söner evlerin;kırmızı gülleri hep hatırla!orda mısın baba? bazı şeyler… bir gün ansızın kaybolur giderbulunmaz gibi değil, …

Devamını oku

Beşikteki Kedi

Çocuğum geçen gün doğdu;Dünyaya normal yolla geldi.Fakat yakalanacak uçaklar ve ödenecek faturalar vardı;Yürümeyi ben uzaktayken öğrendi.Ve ben farkına varamadan konuşmaya başladı,Ve büyüdükçe şöyle dedi,Senin gibi olacağım baba,Biliyorsun senin gibi olacağım.Ve beşikteki kedi ve gümüş kaşık,Mavi küçük oğlan ve aydaki adam.“Eve ne zaman geleceksin baba?”“Ne zaman olur bilmiyorum,Fakat geldiğimde görüşürüz;Biliyorsun o gün birlikte iyi zaman geçireceğiz”.Oğlum …

Devamını oku

Babam Öldü

Babam öldü koptu çalar saatlerin gergin yayı babasız evlerde kim susturacak çığlıktan doğan fırtınayı Bahar gibi verirmiş babam annemin ellerine dünyayı Yoksulluk da ölüm gibidir çevreden kuşatır evi gök nasıl kucaklarsa dolunayı Herkes öğrenebilir balık tutmayı bana denize bakmayı öğret anne Sevinçli bir şarkı söyle koşmaya alıştır babasız tayı Mustafa Ruhi Şirin

Sızımın Gizi; Ölü Ruhta Yara İzi

                                                      ‘ Bazen bir şiir sadece bir şiir değildir.                                          …

Devamını oku

Mutsuza kim bakacak?

                        Müjde Bilir’e İki sigaram kaldı bu gece için maviş anneİki muhabbet kuşum.İki kendim varmış maviş anneBiri benmişim, biri mutsuzBen ölürsem maviş anne, mutsuza kim bakacak?Dünyaya bile bir dünya anne lazım.Biri sen ol maviş anne, biri ben.Dünyanın bütün sabahlarına iki bilet al dabirlikte gidelim …

Devamını oku

Hüzünce

dallar kırılırkenince bir sızı güvercin kanadında uzun bir hayatın yorduğu baba sessizlikle dinlendiriyor gözlerini ve şubat ömrünü yarılamışken kar kokusu eşliğinde işaret bekliyorkervan her şey dönerken aslına fatiha af dilemedir baba adına. M. Aşır Karabacak