Ömer Hayyam, Buhara’da bulunduğu sırada, her yıl nerede ağaçlar göğsüme yapraklarını ve çiçeklerini dökerse, benim mezarım orada olmalı demiş. Ben Hayyam’ın Nişabur’dalci mezarını ziyaret ettim. Mezar gerçekten de yapraklarla ve otlarla kaplıydı. O anda sözlerini hatırladım Hayyam’ın ve ağlamaya başladım.
(Nizami Aruzi)
Boğulacaksam eğer, şarapla boğulayım,
Gelincikçiçeği beneklerine benzeyerek
Güçlükle sesleniyor sarhoş gelincik,
Ömer Hayyam!
Kalbi kaderin toynaklarıyla ezilerek ·
Öldü, sustu, uzun zaman önce …
Geriye yalnızca şarap kaldı testilerle,
Ömer Hayyam!
Testiler yaptılar çamurundan,
Şaraplar sunan boğazı desenli testiler
Mavi otlar nefesin senin,
Güzel hatunların ayaklarını öpen.
Kalbine şarap döküyor sarhoşlar,
Ağaçlan savuruyor rüzgâr arsızca …
Ağaçlar da şarap içiyor yapraklarıyla,
Ve kalbine esrik çiçeklerini saçıyor …
Uyanıyor mu?
Kızıl yanaklı gül, kehanet misali fısıltılarla …
Güller serperken gamir toprağına
Çocuklar gibi ağladı Nizami …
Senin çamurundan yaptılar
Gürcü mahzenindeki bu testiyi
Boğazı kamış dallarıyla nakışlı
Ve uzun zamandır
Bu testiyle içiyor ayyaşlar
Ömer Hayyam!
Ana Kalandadze
