Dünyanın bütün tarlaları
Anlaşamıyor iki küçük dudakla
Tarihin bütün sokakları
Anlaşamıyor iki çıplak ayakla.
Onlar gidiyor
Biz kalıyoruz
Darağaçları onların
Boyunlar bizim
İnciler onların
Siğiller çiller bizim
Gece, şafak, öğle sonu ve gün ışığı onların
Deriyle kemik bizim.
Biz öğle sıcağında ekeriz
Onlar gölgede yerler
Onların dişleri pirinç gibi ak
Bizimkiler orman gibi kara
Onların göğüsleri ipek gibi yumuşak
Bizimkiler idam sehpaları gibi sert.
Gene de biziz dünyanın kralları.
Onların evleri düzenli dosyalarla dolu.
Bizimkiler güz yapraklarıyla.
Onlar hırsızlarla hainlerin adreslerini
taşırlar ceplerinde
Bizse nehirleri ve gök gürültüsünü.
Onlar pencerelerin sahibidirler
Bir rüzgarların
Onlar gemilerin sahibidirler.
Biz dalgaların
Onların madalyaları vardır
Bizim kirimiz
Onlar duvarlarla balkonların sahibidirler.
Biz hançerlerin ve yaraların.
Ama şimdi kaldırımda yatmak zorundayız, sevgilim.
Muhammed El-Maghut
