Şubat 2021 archive

ÖNDEYİŞ Bir şövalye vardı üzgün, sessiz,Solgun yanakları çukurda;Kapılmış karanlık hülyalaraDolaşırdı sendeler gibi orda burda.Dalgın, hissiz, yavaş, sakarSallana yıkıla yürür gördükçe onu,Gülüşürdü çiçekler, kızlar. Evde karanlık bir köşeye çekilir,Kaçardı çok vakit insanlardan.Özlemli, uzatır kollarını,Fakat tek söz çıkmazdı ağzından.Yalnız gece yarısı oldu muBaşlar bir tuhaf şarkı, ses —Kapısı vurulurdu. Girer sevdiği usulca içeri,Hışırtılı elbisesi dalga köpüklerinden,Terütaze bir …

Devamını oku