her evde birisi bir ikinci uğruna –
yaz yağmuru gibi
geri kalanların arada üzülmeleri.
adanmış nasıl kaçar nereye
sürer gider yaşarken ölmeleri
değişmez korkunç
olanca ağırlığı bir ona vermeleri.
gider gelir görürüm
evlerde ne/dense hep bu bölmeleri
örülü duvarlar gömülmüş gülmeleri.
Behçet Necatigil
