Kategori: Türk Şiiri

Zülfünü bî-nizâm ü bî-pervâDağıtır şâne-yî tabîiyyet,Cem’ eder bâ-kemâl-i istiğnâLemse-yi şûh-ı bâd-ı nisviyyet… Şimdi bir nefha-yi heves dağıtır,Yine beyhûde topladın, ördün;Ne kadar toplasan perîşândır,Toplanır saçların dağılmak içün… Kaldı gönlüm şu dâm-gâhında,Dâm-ı zülf-i heves-penâhındaEbedî bir esîr-i nahcîrin. Zer-i zülfünde her ham-i sâhirSanki bir halka-yi muzıyyesidir,Unk-ı ruhumda bağlı zencîrin… Eylerse nasıl hüsn-i hazîninGiysû-yı zerîninle tetevvüc,Eyler şeb-i ekdârımın üstünde …

Devamını oku