Şiir Antolojim

Der ki sık sık bana sadık aynam,
yorgun ruhum ve değişen tenim
ve azalan çevikligim ve gücüm:
“Gizleme kendinden artık, yaşlısın sen;

“Doğa’ya uymak her şeyde en iyisi,
çünkü ona direnecek gücü zaman alır bizden.”
Sonra hemen, suyun söndürmesi gibi ateşi,
uyanıp uzun ve kaygılı uykudan,

Kaygılanıp halime, kah ağlar, kah şarkı söylerim,
korkar ve umutlanırım ve iç çekişler ve dizelerle
boşaltırım yükümü. 

Nasıl çocuk zar zor
döndürüp çözerse dilini,
konuşamayan, ama artık susmaktan sıkılan,
öyle arzum söz söylemeye
götürür beni ve tatlı düşmanım
beni duysun isterim, ben ölmeden.

Umudum yok tatlı günlerin geri geleceğinden,
beklediğim, kötüden betere gitmesi kalan ömrün,
ve çoktan yarısını geçmişim gittiğim yolun.