Düşümde gördüm Cahit’i:Banka gibi bir yer,Aynı servise verilmişiz,Yolumu gözler. Baktım ki, toplamış memurlarınıNutuk çekmede şefimiz.El edip geçecektim yerimeSessiz. Cahit bu, dayanamadı, boynuma atıldı.Gözyaşlarını duydum yüzümde bir ara.O, düşümde ağladı.Bense uyandıktan sonra. Ziya Osman Saba Portakal severdi Cahit. Tatlı, içini mi bayıltırdı sahiden, yoksa, tatlıyı çok sevdiğimi bildiğinden, bana mahsus mu öyle derdi. Kim bilir, …