Şu daha yatmayan da kim acaba
Lâmbası hâlâ yanıp duruyor
Geceyarısı… üstelik buz gibi yağmur.
Bu karlı gecede ortalığın
Aydınlık olduğuna bakarsan böyle
Arkası fırtınadır bunun.
Beşon karış yerden yukarısı
Yusufçuğun kendi gökyüzü
Kendi dünyası.
Derenin şırıltısından
Şımarıp kara kurbağa
Başlıyor türküsüne.
Konuşmadı hiçbiri
Ne beyaz krizantemler, ne misafir,
Ne de evsahibi…
Hey gidi koca dünyanın işleri
Yüzüne bakılmaz etti üç günde
O cânım kiraz çiçeklerini…
Öfkeden kan beynime sıçramış
Bir hışım geldim eve
Bahçede söğüt ağacı.
RYOTA
(1707 -1787)
