Kategori: Türk Şiiri

Hüznü Avuçlarından İçiyorum Bu Şehrin

yalın sözler söylemeliyimherkes anlamalıönce sen anlamalısın beni. 1. rüyalarıma gölgesi düşüyordu salkımsöğütleriningecenin saçlarını okşarken rüzgaryağmur izi bırakıyordu bedenimdebabam iki büklüm olurken hayata karşıumutla ve kan ter içinde çıkıyordu merdivenleri.arnavut kaldırımlı sokaklar nasıl değişmişti birdenyok olurken güzelim akasyalarparmakuçlarımdan kayıyordu çocukluğumben büyüyordum. o cumbalı evhıçkırıklara boğuluyordu yıkılırkenboyun büküyordu beyaz zambaklarsultaniyegah susuyorduarka bahçedeyol alıyordu elinde tespihnur yüzlü haminnem …

Devamını oku