Onlar, iman eden ve kalpleri de dâimâ Allah’ı hatırlayıp anmakla doygunluk ve huzura eren kimselerdir. Haberiniz olsun ki, kalpler ancak Allah’ı hatırlayıp anmakla doygunluk ve huzura erer.

İnsan bazen kendi duygusunu doğrudan söyleyemez ama:

bir şiirin içine,
bir alıntının gölgesine,
bir roman kahramanına,
bir başkasının cümlesine yerleştirerek söyleyebilir.
Bu yüzden altı çizili satırlar çoğu zaman yalnızca “beğenilen cümleler” değildir.
Onlar:
iç dünyayla rezonans kuran yerlerdir,
kişinin kendini tanıdığı aynalardır,
bazen de gizli otobiyografilerdir.

Birkaç sözcük, bir sevgiyi, üstelik nasıl da kök salmış, sapasağlam bir sevgiyi birkaç dakikada da sarsabiliyor. Evet, belki insan uğradığı bu korkunç yitimin bilincine ilk dakikalarda, saatlerde, hatta günlerde ve haftalarda pek varamıyor. Varlığının en derin noktalarında taşıdığı, o sözcüklerin hançerini yemiş sevginin hâlâ canlı olduğunu, hâlâ soluk alıp verdiğini sanıyor.

Bütün kötülüklerin, insanın insandan kopmasından, uzaklaşmasından, birbirlerinin sıcaklığını, sevgisini duyamadıklarından doğduğuna inanç getirdim bir kez. Artık beni bu inançtan, bu kanıdan kurtaramazdı kimse.