Şiir Antolojim

"Çiçeğin açması da bir tür şiir belki. Bilmiyorum..."

Günün Şiiri

Rastgele Seçki

Körün Parmak Uçları

sandaldır ilgi, yanıltır
sürüklenir koroda dilsiz
yarasalar imrenir körlüğüne
iz bırakmaz okurken parmak uçları

karşıdan arşıya geçmek ne güzel
bir çocuk usulca elini tutar
gösterir gözüyle kavisler çizip
buzlu dallarından yemişler sarkan
tren penceresiyle yarışan ağaçları

saydam sobada yanan üzüm salkımlarının
kışlarla yüzleşen yeşil ferinden
fırlar sarmaşıklar buzları yarıp
karnavalda kaybolur gümüş saatler
eskimo evleri erir aniden

adres defterlerinden uğultular yükselir
isimleri çizilmiş ölülerin matemi
fotoğrafın flaşı ruhunu alır
gürültüyle kırar krizantemi

kucaklayamaz kapı kolları
koluma gir diyemez kapı koları
yalnız körler fark eder
masa temizlenirken ıslak bir bezle
sofradan kalkan açları

ah! Bu nasıl anafor?
ne çekiyor parmakları
uçlarıyla dokunuyor ağaca, güneşe, taşa
uçlarıyla kazıyor toprakları
ah! bu nasıl fosfor?

yer ver, işte ölüm
ayakta duramıyor, ön sıraya otursun
seç
işte siyahın tonları

A.Ali Ural

Şiirin Tamamını Oku

Son Eklenen Şiirler

İntikamda ve aşkta kadın erkekten daha barbardır.

Şair: Nietzsche

“İntikamda ve aşkta kadın erkekten daha barbardır.”
İyinin ve Kötünün Ötesinde
Friedrich Nietzsche...

25.07.2026 Oku

AYRILIŞ

Şair: Ferit Edgü

Sen beni hiç düşünme, dedi adam.
Ben, nasıl olsa bir yolunu bulurum.
Baba ! diye bağırdı çocuk....

25.07.2026 Oku

SUSUZLUK

Şair: Ferit Edgü

Bir kaynağın başında durmuş,
Buralarda içecek bir şey yok mu? diye bağırıp duruyordu.
Ona kaynağı gösterdim....

25.07.2026 Oku

YARGIÇ

Şair: Ferit Edgü

Yargıç karşısındayım.
Adımı soruyor.
Söylüyorum: Hâkim....

25.07.2026 Oku

AĞIZ

Şair: Miguel Hernandez

Ağzımı alıp götüren ağız.
Beni alıp götürdün sen ağız:
Ta uzaklardan çıkıp gelirsin...

25.07.2026 Oku

BİR OTEL ODASINDA ÖLÜMÜ BEKLEMEK

Şair: Yahya Kemal Beyatlı

Yahya Kemal Beyatlı hayatının Son 19 Yılını Bir Otel Odasında Geçirmiştir. 19 yıl boyunca Park Otel'de yaşamıştır.
Tanpınar, hocasının otel odasındaki halini şu sözlerle ifade eder:
"Zavallı Yahya Kemal. Bir insanın bir insanda bu birbiri ardınca değişen çehreleri ne garip ve hazin oluyor ve nasıl en son çehre hepsini siliyor, bitiriyor. Park Otel’in barında gördüğüm küçük, dar, takatsiz adımlarla ancak yürüyebilen bîçare ve acınacak ihtiyar"....

24.07.2026 Oku

OLANAK - - SİZ

Şair: Ferit Edgü

Son bir öykü anlatacağım.
( İster dinleyin ister dinlemeyin.)
Son olarak...

23.07.2026 Oku

Sona erecek. Bir gün. Tümü. Bir yaz günü. Güzelim bir yaz günü..."

Şair: Ferit Edgü

Sırtüstü uzanıyor yatağa. Gözlerini kapıyor. Gözlerini açıyor. Yana dönüyor. Yeniden sırtüstü. Sol elini bacaklarının arasına sokuyor. Kımıldıyor. Uzun bir süre. Sonra kalkıyor. Pantolonunu alıyor,
giyiyor. Çoraplarını alıyor, giyiyor. Masaya doğru geliyor. Tası alıp lavaboya döküyor, sonra yatağın altına koyuyor. Masaya dönüyor. Kağıtları karıştırıyor. Bırakıyor. Pencereye dönüyor. Dışarıya bakıyor. Bir süre. Sokaktan bir kadın geçiyor. Perdeleri kapıyor. İskemleyi çeviriyor. Masanın başına oturuyor. Temiz bir deste kağıt
çekiyor önüne. Önüne, duvara dikiyor bakışlarını. Tam önünde, duvara iğnelenmiş bir fotoğraf var. Bir kadın ya da bir çocuk fotoğrafı. Oldukça karanlık. Masanın üstündeki lâmbayı yakıyor. Yazmaya başlıyor:...

23.07.2026 Oku