Gam, insanları üzüntüye, karamsarlığa, kaygı ve tasaya sevk eden hâl ve hâlleri ifade eden bir kelimedir. Şüphesiz bu çağrışım ve anlam değerleriyle olumsuz bir kavram alanına sahiptir. Sevinç ve neşenin tam karşısında yer alan gam, aynı zamanda hayatın bir gerçeğidir. Zira dünya hayatının bir tarafı gam, diğer tarafı mutluluktur. Hayatı anlamlı kılan da aslında bu karşıtlıktır.
İnsanın mizacı şüphesiz yolu taşsız, gülü dikensiz, hayatı kedersiz ister. Lakin bu durum yaratılış gerçeğine de aykırıdır. Çünkü varlık zıtlıklar üzerine bina edilmiştir. Dolayısıyla zıtlıklar olmasa varlığı algılamak ve idrak etmek de söz konusu olamazdı. Kaldı ki gülü dalında anlamlı ve değerli kılan, onun etrafındaki dikenlerdir. Bu bağlamda insanların hayatlarının bir kesitinde bu hâli tecrübe etmemesi mümkün değildir. Bazen bir gün, hatta bir saat içerisinde bile insanların keder ve sevince dair farklı ruh hâllerini yaşaması mümkündür.
Klasik şairlerimizin, felekten kaynaklandığı düşüncesiyle, bir şikâyet üslubunun olduğunu biliyoruz. Kadere isnat edilemeyen bütün olumsuzluklar feleğe yüklenir. Tabiri caizse felekten şikâyet etmek, klasik şairlerimizin olmazsa olmazlarındandır. Dünyevî saltanat ve nimetlere gark olmuş sultanlardan aç ve sefil dervişlere kadar bütün şairlerin ortak ve benzer dertlenmelerine sık sık rastlamaktayız....

Ey insanlar! Kulağım şu kabileden birine âşıktır
Bazen kulak gözden önce âşık olur
Bana, “gözlerini görmüyoruz senin” dediler; onlara dedim ki:...

13 Şubat 2001
Ne "Pazartesi"ler bitiyor, ne "yarın"lar, ne "önümüzdeki hafta"lar... Sürekli oyalanıyorum. Altı yıl geçti. Azıcık da olsa bir imkânım olsaydı, kıyısından köşesinden filme başlayabileceğim. O da yok. Kar da yağmıyor. Kar çekimlerini bari yapabilsem. Param iyice azaldı. Bayramı belki de parasız geçireceğim. "Deniz, med vakti; su çeneme kadar yükselmiş." Yüzüme açık olacağına güvendiğim bir tek kapı kalmadı. Dönüp içime sordum. İçimdeki hırs, bana her şeyi yaptırabilir. Şu anda hemen kalkıp vurup çıkıp gidebilirim İstanbul'a. Çarelerimin tükendiği şu anda olduğu kadar hiçbir zaman güçlü hissetmedim kendimi. Sabret, az kaldı yüreğim.
Çaya gidiyorduk. Hüseyin, Kemal'den bahsetti. Onun yetimliğinden filan. Evi var, annesi var, her şeyi var... "Benden daha yetimi var mı Hüseyin?" dedim....

Ah! İnsanın nasıl ağladığını bilseydiniz,
Yalnız ve yurtsuz yaşamaktan...
Arasıra meskenimin önünden,...

Gözler
Mâî, siyah bir nice sevda-efzâ uyên
Etmiş şafak safâsını şevk-âver-ı derûn...

Matilde'ye Sone
Seni sevdiğimi bil ve sevmediğimi
mademki hayatta olmanın iki yüzü var...

Gitmekle kalmak arasında kıpırdamayan gün, 
katı bir saydamlık kalıbı.
Hepsi görünüyor ve hiçbiri anlaşılamıyor, ...

İyi davranmıyorsun kendine
Sütünü içiyorsun, tıraş oluyorsun ama
Gözlerin yaban kuşların gözleri...