Tag: T. S. Eliot

Karakışta bahar kendine özgü mevsimdirGünbatımında donuklaşsa da sonsuzdur,Zamanda asılı, kutupla dönence arasında.Kısa gün ışıl ışıl olunca, ayaz ve ateşle,İvecen güneş buzu tutuşturur gölcük ve hendeklerde,Sıcaklığın yüreği olan rüzgihsız ayazda,Yansıtarak suyumsu bir aynadaBir ışıltıyı, körlüktür bu öğle saatinde.Ve parıltı, daha yoğun çalı ve maltız alevinden,Uyandırır suskun ruhu: yel değil yortu ateşiYılın karanlık zamanında.Erimeyle donma arasındaRuhun öz …

Devamını oku