Tag: Şükran Kurdakul

Yağmurda parkta oturulmuyor,İstasyon çok hüzünlü;Acaba nasıl geçirmeliyim,Bu koskoca günü? Kitaplar koltuğumda ıslandı,Sigaram söndü sudan,Belki methiyeler yazdığım için,Çok iyilik gördük bulutlardan. Dudaklarımda dostlardan şiirler,Şimdi haykırarak da okusam kimse duymaz;Şehir acınacak halde,Boşalmış bütün caddeler. Hayatımı sürükleyen ayaklarım,Suları kabul ederek neredeyse;ağaçlar benimle alay etmeye başladı,Sokakta kalmadı kimse… Şükran Kurdakul