Tag: İsa Karaaslan

I. bahçemde,kanayan; ama sessizce kanayan bir ağacınmelali kuşanan yapraklarınıiki güvercin okşuyor kanatlarıyla ben bu ara / yorgun ve duyuyorumhüznün gövdenden yayılan müziğini II. kendini,her gün başka şehirlerde unutanülkesinde dağları olan, bazen kırlara gidenanlatılmamış bir masalı gibi çocukluğumun III. şimdi gittikçe yaklaşıyor şehre İsasiliyor keman seslerini bir yağmurdüşümde hep o gücenik karartıve saçlarında anneme giden trenler …

Devamını oku