Tag: Can Yücel

Elektrikler söndü dün gece,Zorbela toplayıp satrancın taşlarınıMecburen yattık Simsiyah kediler gibi dolaşıyor koğuştaUyuyan dostların nefesleri.Dolaşsınlar azıcık ! Tam ben de eve doğru açılıyordumŞıpırdatmadan hiç kürekleri,Yanmaz mı o tepemdeki yüz mumluk ışık! Bir kürek mahkumunu Boğazda sandal sefasınaHaklılar, bırakmazlar tabii ama…Ya’u ne güzel şeymiş meğer karanlık! Can Yücel