çeşitlemeli korku

üstüme bir çığ gibi gel
din kendine kattın beni

(..)

d u y d u m s e n i,
ö l d ü m s e n i !
seni seni seni
seni seni

gördüm duydum
yaşadım öldüm
yürümekten başka bir şey bilmeyen,

(..)

b i r b ö c e ğ i m ş i m d i
çılgınca dönenen
durduğu
yerde

(..)

zeytin gövdeleri gibiyim şimdi
toprağım ister al, ister boz, ister kara,
burulmuş erkeklikler gibiyim
a c ı i ç i n d e
k ı v r a n a n

b i r g ö v d e y i m ş i m d i

(..)

sen,
kar’ımdaki taş, karnım-
e t i m d e k i
daki, dokumdaki
k a m a

oysa korku kendi memesini

e m e r e k b ü y ü r ;

(..)

seni seni seni
seni seni
yaşadım duydum
öldüm

seni yaşadım, seni öldüm

uçurumun dibine
v a r a m a d ı m d a h a
parçalanıp, parçalayıp kurtulacağım yere

(..)

anılarım senin geleceğin oluyor..

bilge karasu

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.