Benden De Koyu Mai Bir Blues

Senlen raks rakına kalktıkta
Başım ayaklarınla
Ayaklarım başınla beraber,
Ve oran orama değdikçe,
Evler boşalıyor
Sokaklar boşalıyor
Bahçeler masalar boşalıyordu
Ben boşalıyordum,
Bizden gayrı kalan
Bi tek rüzgar vardı
Yaprakları üfleyen rüzgâr…
Senden ayrılınca anımsadım
Dünyanın bu kadar kalabalık olduğunu…

Can Yücel

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.