En çok yorum alan yazıları
- Bize Kalan Nedir Söyle — 3 yorum
- DEPREMDE GÖRDÜKLERİM — 3 yorum
- Ayrıldığımızda İkimiz — 2 yorum
- Son Hatıra — 2 yorum
- Çamur Etkinliği — 1 yorum
Nis 21
-babama ve amcama- insan bir yorgunluktur sevgili babacığımbunu sen söylemedin, kimseler söylemedibir sabahbas ucumda kitaplar, masamda şiirlerimgönlümde genç sevdaların haylaz kırgınlıklarıeldivenlerim içinde kımıldayan güllerleben yazdım hayatimin sağır duvarlarına. ben yazdımdikenli, uzun yollardan dolaştırdım özleribinlerce dudak değmiş tılsımlı kelimelerkul etti giysilerimi avucumdan dağıldısonra bir bahar geçti küflü kaldırımlardansahi, bir bahar miydi o yağız ergenliğimkiralık pencerelerden …
Nis 21
IO kentin kapısı önünde;Kuşkular kuşanmış ve dalgın,İç kentim mi bir dış kent miydi bu?Bilemem, bunu şimdi sormayın…Karanlık bastırıyorken girdim;El ayak çekilmiş dar sokaklardan,Bir ağaç üstünde oturmuştum, huzursuzÜşümüş ve türlü tehlikeye maruz,Karşı tepede bir konakBir iki penceresi ışıklı…Tepe eteğinde, güneşin yasını tutan,Karalar giymiş bir koruKoru değil “meşcere” diyordum,Çünkü içim makbere gibiydi,Ortaçağda bir gece yaşıyordum.Bu kentle ilgili …
Nis 21
Dalsam çocukluğumun eğri sokaklarınaBüyüyen yanım beni arayıp bulamasaGirsem büyük dünyama birden ufalsa masaDeğse alnım annemin ıslak dudaklarına Binsem günlerin bana kurduğu salıncağaGizlensem mor salkımlı çardağında sevincinŞeytan uçurtması gibi seyirtsem sola-sağaBeni yakalamak istiyenleri şaşırtmak için Yatsam sırtüstü ak hamağına bulutlarınDüşmek korkusu kalksa düşüncenin ağınaYaşamak bıraksa beni sımsıkı tutacağınaVe kırılsa içimde bir ayna gibi yarın!.. Sedat Umran
Nis 21
Çocuk uykusunda gülüyorYılların acı çığlığından habersizElleriyle oynuyor karanlıklarSessiz sessiz.Ah bebemRüzgâr saçlı bebemBilsen insanların hâlini birBu kara yalnızlıkta körelenIşık benimdir.Bu uzayıp giden yoldaAğlayıp ağlayıp daAklımı sokmuşum girdabınaYaşamanın.Çocuk uykusunda gülüyorYılların acı çığlığından habersizElleriyle oynuyor karanlıklarSessiz sessiz. Alaeddin Özdenören
Nis 21
Uzak, solgun çocukluğum;Akşam alacası, kasaba,Çatılarda kargalar,Hüzünlü gençliğim;Sabahçı kahveleri,Umutsuz aşklar.Bir anı tüneği şimdiYaşadığım geçmiş yıllar. Ben derim ki;Ömrüm, ömrüm!Mumlar neden eriyip sönerler deTersine doğru yanmazlarUzayarak yenidenVe insan doğmak ister miBir daha ölmek için? Ölümü arayarak geçtiBunca yılım.… annemBeni komşunun oğlu kadar seven,Yok olan babamdı belkiÖlüm tutkumu pekiştiren. Elbet bir gün ölürüm.Ömrüm, ömrümVe yanan mum,Kara bir fitil …
Nis 21
Ben şiirlerimdeki adam değilimBenim değil şiirlerimdeki yüzSöyledimse de bazı şeyleri,Bazılarını gizledim Mümkün mü söylemek her istediğiniDer geçersin, ne gereği var şimdiKimi zaten söylenmemeliYa zehirlersem birini Hakkında hiç konuşmadıklarımızsaHer birimizin ısrarlaKüçümsenir ve yaratırlarŞu yüceltilen yönlerimizi Ve sırası gelmeyecek şeyler varVaktiyle atlanmıştır çünkiİşte onlar.. asıl önemlisi Ben böyle iyi etmemişim Cahit abiHecelerine bölüp seçmekle kelimeleriÇar Birinci Nikola …
Nis 21
Kitabımı bitirdimBöylece bitiyor benimÇoktandır bitirdiğimHayatım daSanki bir ilaç biriktirmişimHer uykusuz gecenin sonunda Genç yaşta bileAksini düşünmedim aslaÖlümden bahsederkenYalan karışmadı yazdıklarıma Biliyorsun,Dindar biri sayılmam yaşadığım hayatlaÇok az eğildi alnımAhşap masama korkuyla yapışmaktan başkaGerçi az şey değildiOnca günah arasında inancını korumak da Beni sevdiğini anlamak içinİnkâra kalkışmak, Tanrıyla bir oyunmuş aramda Merak edenler çıkacakGeride bıraktığım kelimeyiBir anlamını …
Nis 20
Uzaklaşacaksın benden, biliyorumAdım atar gibi çocukluktan ergenliğeGelişip serpilecek bahanelerin Ben sevgine layık değilim!Bu olacak ilk söyleyeceğin,Belki farkında değilsinBununla ne demek istedin Gün gelecek, yeter diyeceksinGözümü güneşe benzettiğin,Kırılsam da altta kalır mıyım,Gece göğünü yırtan şimşeğim! Sen karanlık birisin diye,Ekleyeceksin sözlerine,Hiç reva mı beklemekYarın kırışacak yüzüme,Yatağında üzgün bedenimiIsıtmıyor gözüm, güneşse de Yaz ve kış gibiyiz, diyeceksinSen yaşlandın, …
Nis 06
Bir koku kalmıştı odasında, belki yalnızanılardan, belki de ilkyaz akşamınayarıaçık bırakılmış pencerelerden. Götüreceği neyi varsatoparladı. Büyük aynanın üzerine bir çarşaf örttü.Parmaklarında hala o biçimli gövdelerin duygusuve kaleminin duygusu, tek başına – karşıtlık yoktu:şiirin son birleşimiydi bu. Kimseyi aldatmakistememişti. Son yakındı. Bir daha sordu:“Acaba minnet duygusu mu, yoksa minnet duyulması isteği mi?”Karyolanın altına itilmişti eskimiş terlikleri,onları …
Nis 06
Her şey düzenli, sağlama bağlanmış, mantığa uygun,nerdeyse insancaydı. Üstlerine düşeni yapıyordukentin tapınakları;Athena da adaleti koruyordu;görünmese bile, hep o yönetiyorduYargıtayın oturumlarını; ve yargıçlar kuruluikiye bölündüğü zaman, hep sanıklardan yana çıkıyorduadaletin tartısı.İyi günlermiş onlar–Şimdi inanmak bile güç; — gerçekten var mıydı böyle günler ? –yoksasadece bir düş müydü bu? Belki de bunları sık sıkhatırlamak yağmurlu güz akşamlarındadeğiştiriyordur …