Ana Oğul

Oğul bakıyor
        yürümeyi bile göze alamayan yaşlı anaya
adım atsın diye koluna giriyor
ve düşünüyor yıllar öncesini o anda:
        “Onun gibiydim bir zamanlar
        ayaklarım güvensiz titrek…
        Beklerdim uzatsın diye kollarını
        esirgesin beni yürümeye başlarken…”

Aynı ürpertili bekleyiş, aynı sevecen dayanışma
yer değiştiriyor şimdi ikisi arasında.”

Kemal Özer

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.