o AN

Kadın, kokusunu saçlarından yağdırarak kalktı adamın yanından. Adam, yatağa sırt üstü uzanıp gözlerini kapattı. Avuçları, çarşafın üzerindeki ıslak sıcaklığı okşarken, bir kaç saniye önce kadının yağdırdığı yağmuru kokladı..

Düş müydü?

Yoksa düşüş mü?

YaşanANlar, gözlerini kapattığında cANlandıramadığı kadar inANılmazdı..

Soluğunun kesilişi.. Kalbinin duruşu.. Kanının damarında donuşu.. Ve sonra , kadının herşeyi misliyle geri veren, öpüşü, sarılışı, dokunuşu..

Ruhunun , tenini terkedip, miraca yükselişi, zerrelerinin semaya dağılışı ve bir ANda sadece bir ANda ,yeni bir varoluşla, herşeyinin eksiksiz hatta fazlasıyla yeniden bütünlenişi..

“Neydi bu ?” diye sordu kendi kendine..

Adını koymadı..Koymak istemedi.. Bildiği bütün kelimelerin, varolANın yanında ,sesli harfleri dökülmüş kelimeler gibi kaldığını farketti..

Muzır bir gülümseyişle döndü, yüz üstü uzandı yatağa. O’nun değdiği her yere, her şeye değmek, O’na bulANmak istedi..

Sadece, O’ndan ibaret bir mekânda, sonsuza dek kalabileceğini hissetti. Ebediyen, O’nda kalabilirdi.

Sonsuzluğu düşledi. Düşledikçe, parmak uçlarına değecek kadar yakınına geldi sonsuz.. Bitimsiz olduğunu bildiği bir sonsuzun, sonu olabileceği ve O’na doyamayacağı endişesiyle kıvranmaya başladı ruhu..

Yatağın içinde, huzursuzca kıvranırken, ENsesine değen, yağmur damlasıyla titredi.. Döndü.. Nefesinde orman, teninde güneşle geldi Kadın.. “Cennet bu kadar güzel olabilir miydi?”

Kadının dudakları aralandı.. Sarhoş eden bir nefes değdi Adamın yüzüne..Dudaklarında başlayıp , saçlarında sonlanan bir rüzgardı bu..

“Seç “dedi Kadın.. “Hangisini istiyorsun? Ezeli mi? Ebedi mi? Yoksa ANımı?”

Beklenmedik bu soru karşısında sarsıldı Adam..Benzi sarardı.. Ne demekti bu?

Kadın, Adamın şaşkınlığını yakaladı gözbebeklerinin titreyişinde..”ANdayız şimdi” dedi.. “Şu ANda..Ve sen seçeceksin güzergahımızı.”

Adam, Ezeli ve Ebedi düşündü ve ANı..Ve bir kaç saniye önce zihninde çağlayanları hatırladı..”Ebediyen O’nda kalabilirdi.”

“Ebed” diye haykırdı, doğruyu seçtiğinden hiç şüphe duymaksızın..

Kadının yüzü gölgelendi. “Ama neden?” dedi, yalvarırcasına..

“Çünkü” diyip kaldı adam..”Çünkü”.. Gerisini getiremedi önce.. “Ezel değil çünkü” diyip başladı yeniden. “Ezel değil çünkü; şu ANsa eğer, ve ezel, şu ANdan öncesi ise.. Öncenin öncesi ise, sonsuz öncesi ise, ANa vardığımız şu ANda bitti bizim için Ezel” dedi..

“Ya Ebed ? ” dedi ve sustu kadın..O AN, bir terslik olduğunu hissetti Adam.. Bütün vücudunu buz kesti.

“Neden” dedi kadın yeniden.. Nefesi boğuldu.. Adam, gözlerinde korku ve şaşkınlık öylece bakıyordu sadece.

Kadın, bütün gücünü toparlayıp başladı yeniden.. Bu kez sesinde sitem vardı..”Çünkü sen ,Ebedi, adına Ebed dediğin şeyi, ANdan ötede , şu ANdediğin şeyin sonsuz ötesinde, yıllar, yüzyıllar, bin yıllar, milyon yıllar ötesinde sanıyorsun değil mi?”

Adama döndü, gözlerinde boşalmaya hazır bulutlarla devam etti konuşmaya:

-Basit bir sayı doğrusu sanıyorsun değil mi zaman dediğini ? Bilmediğimiz bir Ezelle başlayıp, ANda milatı bulan ve ondan, sonsuz uzaklıktaki Ebede uzanan..”

Adam, zihninden geçirip , ifade edemediği cümleleri Kadının ağzından duyunca rahatladı birden.. “Evet bu” dedi.. “Bu işte.. Ebedi seçmemin sebebi bu.. Seninle, milyonlarca yıl birlikte olabilmek.”

Kadın sustu.. Sonra döndü Adama, herşeyi mahvettin dercesine baktı.. Dişlerinin arasından, mecalsiz bir cümle döküldü : “Peki.. eZelden, eBede giderken, eCelin yolunu kesebileceğini de mi düşünmedin? Bu kadar düz, dümdüz düşünebilen mantığınla , bunu , bu kadarını da mı akledemedin?”

Kadın, elleriyle sırt üstü uzanmış hâldeki adamın gözlerini örttü.” Korkma” diye fısıldadı..Bir Anda, karANlığın içinde, iki uçlu fitili ateşlenmiş bir dinamit belirdi..Ezelden ve Ebedden aynı ANda başlayan iki uçlu yangın, bir tek noktada birbirine kavuşup patladı..

ANdı.. AN , ezelle, ebedin birbirinde eridiği , yok olduğu ANdı..

Adam, ANladı, ANlamanın öneminin kalmadığı ANda..

Gözlerini açtı..

Yatağın üstünde sırtüstü uzanmış yatıyordu..Çarşaftaki ıslak sıcaklık da dahil herşey kaybolmuştu.. Hiç varomamışcasına..

YaşANmış ve bitmişti, bitimsiz olmasını istediği için belki de..

Üryan