Karanfilin Üç Rengine

Aynur Dursun’a

I
– illegaldir karanfil
tutuklanır anaların ellerinde –
kuş gözlerinde çoğalır bahar
nevroz ateşi dağlarda
toprağa sızar karanfil olmak için tohum
kanaviçe işleyen anaların yastığından
kokusunu sunar sabaha
karanfilleşir tan / rengi
doğanın bekaret kanı
karanfilsin / her yaprağın
illegal şiirlerin saklandığı
kutsal kitap
– nevroz / sen / su ve ateş
yüreğimdeki kızıl tomurcuk –

II
dalıp giderken taç yapraklarında
firari renklerinin kokusu
kaç türkü tanığı bağlamanda tezeneyim
serin uykularımın eşkalini yitirdiği
çınar gölgelerinde
düşer debisi ay ışığımın
yolculuklara çıktın
dönüşün kendinden uzağa
fırtınalarını iyi tanıyan kaptanındım
yırttın atlasımı sert iklimlerinde
sevdanı kundaklayıp yüreğimde
kendimden uzakta ölürüm
bir karanfil düş izime

III
dedim ya
belki göremem dönüşünü
göçer hayta yüreğim
birkaç sıcak yazın ardından
beyaz bulutlar tarlasına
aynalarına siner huzurum
yine diyorum
gelirken karanfil getir bana üç renginden
şiir koksun
bir dal karanfil istiyorum boynumda
diş izi olsun
otur dizimin dibinde
yaz akşamı gibi
ben hecelerken üç rengini
karanfilli şiirlerimi anımsa…

Emre Gümüşdoğan