Şu yatağa yatıp da hani
Bütün gece düşünmesi vardır ya
Ah öyle sıkar, öyle sıkar ki beni
Gece öyle uzun gelir ki insana
Yabanî sülünün kuyruğu sanki.
Gökyüzü okyanusunda
Buluttan dalgalar yükseliyor
Ve ay gemisi
Yol almada tek başına sanki
Bir yıldız ormanı ortasında.
Bir türlü kocamayan gökte
Sürünüp duruyor akşam sisleri
Kagu Dağı’nın tepelerine
Hım…, demek ki artık
Baharın eli kulağında…
Benden sonra
Dünyaya gelenler
Sevdamın bu biçim
Yolunu-yordamını belki
Akıllarından bile geçiremeyecekler.
Sevgilimle gezeyim de el ele
İsterse onun-bunun dedikodusu
Yazın kırları kaplayan
Çimenler gibi yaygın olsun
Hıh…, umurumdaydı sanki…
Kapının önünden kös kös
Öyle bir geçişi var ki
“Sevdadan ölüyormuşsun ha,
Ölürsen öl, bana ne;
N’apalım yani…” der gibi.
Ey kuş avlayan efendim
Bak yaklaşmış uçuruma
Ünle de dönsün köpeğin
Salıver şu yeşil dağın
Bol yapraklı yamacında
Atın da biraz dinlensin.
Kakinomoto no Asomi HlTOMARO
( ? – 1734)
