Kimin haberi olacak ki…
Yalnız bilse bilse bunu
Şu yastığa benzeyen
Cânım çimenler bilir belki…
Bir sonbahar tarlasındaki
Mısır püsküllerinin üstünde
Şimşeğin şak diye yanıp söndüğü
O kısacık zaman için bile
Elimden gelip de unutamam seni.
Hep seni düşte görmekti
Bel bağladığım umut ama
Bu yüzden bütün geceyi
Gözümü bile kırpmadan
Geçirdim gitti.
Yolu-yordamı bulunaydı da
Senin aşkına karşılık
Değişebilseydim hayatımı
Şu ölüm dedikleri şey
Ne kolay olurdu bana.
Dağ tapınağının
Akşam çanlarından çıkan
Her nağmede
Bugünün de karardığını duymak.
Anonim
Şiir birbirine benzemeyendir
