Kategori: Türk Şiiri

Yangın Yer Yer Devam Ediyordu…

bırak sevgilim yol senden geçsinönce davranan, sevgilim, bu kez bağışlakalanları, biz gidenleri kutlamak içinalkış arıyoruz kimin elinde kaldıysa bırak sevgilim bu yangını sen bağışlamabunca iz, işaret bağışladın dünyayaDikkat Çocuklar! bıraktın, biz geçtikbiz geçip gitmek için bırakılanlarkimsem çok, gidenim yok! demek içindiksevinmek içindik; göç gidiyordu işte,sır kalıyordu, kurtulan kurtulana gibiydikbirbirimize katılıyorduk ama: -yangın bizdenkurtuldu! diyenimiz de …

Devamını oku

Adam

O şehre davrandığın gibi davran bana daO şehre gittiğin gibi bana da git uçarakbana da in, bana da kon ve el salla geridebıraktığına: Elveda benim küçük adamım!ufacıktan bir şehri nasıl adam ettinse,Sevdinse adam gibi, beni de o şehir gibisev! Korkma sakın, adam etmez aşk beni,geç benden, benim de köprülerim var,aşkı seyret oradan, dalgın günüm geçiyor,benim …

Devamını oku

Aşkla Sana

alnınıdağ ateşiyle ısıtanyüzünükanla yıkayan dostumseninuyurken dudağında gülümseyen bordo gülbenim kalbimi harmanlayan isyan olsunşimdi dingin gövdendeuğultuyla büyüyen sessizlikbirgün benim elimdepatlamaya sabırsız mavzer olsunbaşını omzuma yaslagöğsümde taşıyayım senigövdem gövdene can olsun söyle bana eyölümün açıklayıcı pervanesihangi yavru tek başına yiğittirhangi yangın bir başına söndürülürah herkes susuyorhiçkimse bilmiyor içimin yangınınıah herkes mi susuyorkalbimi kalbine bağladığım dostumah herkes mi …

Devamını oku

Pencere

pencereyi kapamagök dolabilir içerisen neyi görebilirsinıslak bir bulutun ağışını mı pencereyi kapamakuş dolabilir içerisen neyi taşıyabilirsinkırık bir dalın yükünü mü Pencereyi açSoluğun çıksın dışarısen büyütmedin mi ciğerinde onuKokusu hayatı yıkasın diye Pencereyi açSesin sarsın dünyayıDuyulur elbet ta ötelerdenYürek kendini tanır Arkadaş Zekai Özger

Merhaba Canım

ben az konuşan çok yorulan biriyimşarabı helvayla içmeyi severimhiç namaz kılmadım şimdiye kadarannemi ve allahı da çok severimannem de allahı çok severbiz bütün aile zaten birazallahı ve kedileri çok severiz hayat trajik bir homoseksüeldirbence bütün homoseksüeller adonistir birazçünkü bütün sarhoşluklar birazfreüdün alkolsüz sayıklamalarıdır siz inanmayın bir gün değişir elbetgüneşe ve penise tapan rüzgarın yönüçünkü ben …

Devamını oku

Kalan Çocuklar

Çocuklar kalır bölünmelerden geriyeyetim çocuklar; ana dilleri öfke*geri sayım başlamıştı okullaraçocuklar ; yatıcaz kalkıcaz parmak hesabıbirden on ocağa birden ateşateş birden yirmi beş ocağa birdenaklımda bir şiir:“besmeleni çek ve başla !tumturaklı sözlere ihtiyacın yok buğzetmek için”*biyoloji soğukkanlı:insan doğar, büyür, yaşar ve ölürsosyoloji : arada bir yerde de okula giderben : Türk olduğunu öğrenir, doğru ve …

Devamını oku

Kırmızı Kanla Bilinir

bir. her umudun tutunacak dalı var sabah bir gezginin ayak sesleri yolum sana varmayacaksa gitmenin ne anlamı var üşüyorsan bu senin suçun sana en sıcak hayalleri vadetim sana kumdan bir ülkenin tozlu sokakalarında en yeni en uzun bir rüyayı vadettim birgün her nerede olursan ol olduğun yerde olmayacaksın sen bir suyu kanarak içemeyenlerden bir su …

Devamını oku

Memento

bir gün oradan bakacağızhiçliğin bir gölge gibigelip geçişine,eski alkışların sesiavuçlarında mürekkep bitti,daha yazacak onca şeyvardı, unutulduve çizildi üstü…aşk güz yapraklarına büründü kumun dilini bilmeyen bir bitkigibi, çölde tek başınao birkaç adımgittiğin yoldanbir anı olarak döner sana sandalını sağlam kazığa bağlaaşkın gibi karışıp gitmesin kalabalığa Tuğrul Tanyol

Büyük İstifham Üzerine

1. şimdi sen olsan… ilk sonbahar yağmuruyla oturduk hayli dertleştik ben camın önündeydim o arkasındaydı sen izmir taraflarında uzakça bir yerdeydindünden bugüne çektiklerin eksilmedi dedi yağmur bana eksilmeyecek dedi bugünden yarına bir hiçliğin koynunda istifham gibi büyüyeceksin sual sorduğun herşey senden sual soracak bitirdim sandığın vakit başladığını göreceksınyağmurun altında insanlar biçimsizdiler şimdi sen olsan ortalık …

Devamını oku

Hepimiz Hrant’ız

‘Hepimiz Hrant’ız’ Sevgili eşine yazdığı o, yürekleri dağlayan mektubuyla bu şiire esin veren Rakel Dink Hanımefendi’ye… seni tanımıyordum, Hrant,yeterince tanımıyordum, evet,fakat gördükten sonra o günküskün bir çocuk gibi orada, kaldırımda,yüzükoyun uzanmış, öyle büyük, destansı,öylesine tıpatıp kendine, özgürlüğe,hak edilmiş onura benzeyen bir erinçleuyurkenki resmini, hani, yalnız kendine değil, hayır,ölecekse, ölümü, iyi, güzel ve doğruşeyler uğruna olsun …

Devamını oku