Tag: Şükrü Erbaş

Zamana Benzedik

Hayatın sürgüleri var. (Daracık ömrümüzde geniş sıkıntılar) Mutluluğun geniş kapılarında Usul gülüşlerimizde hüzün lekeleri Küçük ayrıntılara yöneldik nicedir. (İçedönük duygulu karamsar) İki yüzümüz vardı iki güzelliğimiz Umut ve Sevgi, kırmadan aynaları (Alın kırışığımızda aynı suçun izi var) Yalnızlık biricik benzerliğimiz oldu Payımıza düşen o yanlış ilişkilerden. (Herkese acısı kadar) Ne konuşmalarımızda bir tat Ne susmalarımızda …

Devamını oku

Güzel ve Dokunaklı

Gözbebeklerinde bir ağrıyla gelirdi. Ben, kirpiklerimde binlerce yol, parmaklarımı kalbime batıra batıra beklerdim. Sokakların telaşıyla odaların suskunluğu arasına sıkışmış bir kekeme hayaldi. Gülüşü bir yaprak ummanında gün ışığı gibi hüzünlü bir sevinç verirdi. Akşamüstüne benzeyen bir sesle konuşurdu. Kendisine ait olmayan bir zamanı sorgulamaktan bunalmıştı. İki kuşağın yanlışlarından bir dağ taşırdı iki kaşı arasında. Ellerini …

Devamını oku

Kar Yağışı

Yalnızlığın sesinden bir resim yaptım Karanlık kalabalıklardan süzdüm ışığını. Akşamüstleriyle boyadım vazgeçen ağzını Parmaklarını uzattım gece suları gibi ıssız Salkımsöğütlerden bir beden çizdim usul Hiçbir rüzgarın duruşunu bozamadığı Bütün yağmurları topladım yapraklarına. Sonra tüm yolcuların silindiği bir ufuk Örttüm kakülleriyle alnının üşümesini. Puhu kuşlarının avazını yerleştirdim dudaklarına Uzanıp uzanıp öptüm sonra acıyla. Gözlerini kapalı çizdim …

Devamını oku

Rüzgarını Özlüyorum

Bırakıp gittiğin zaman beniDünya terk ediyor beniBir garip duyguyla öyleYapayalnız kalıyorumKısa sürüyor verdiğin esenlikKuşkular ikircikler içindeBaşlıyor bekleyişin işkencesiHiçbir yere sığamıyorumHele bir de uzadı mı arayışınUnutulmak korkusuyla tedirginTükeniyor kalbimin direnciAykırı sularda bungunBir çürük tekne gibiRüzgarını özlüyorum. Şükrü Erbaş

Tanıdım Seni

Seni yalnızlığından tanıdım Kirpikleri kırık çocuk Çiğneyip durduğun dudaklarından. Gözlerin küllenmiş yangın yeriydi Bir eylül göğünün bulut kümeleri Donuk bakışlarında; Hüznün nasıl da benziyordu Benim ilkgençliğime Ellerinden tanıdım seni Yüreğinin yansısı tedirgin ellerinden. Bir uzak boşloğa yağmur yağıyordu -Anılardan anılara ince çizikler…- Yüzün bir türkü sonrasının Kederli dalgınlığında; Güldün mü, ben mi yanıldım, bilemiyorum Ağıt …

Devamını oku

Konuş Çocuğum

Yüzünü ufkuma tut çocuğumBen buradan gideceğimYüreğim kaldırmıyor artık bu yüküEvler ağırlığımı taşımıyorYılların ağından toplayıp düşlerimiÖmrümü bir u gibi yollara dökeceğim.Kimseler anlamak istemeyecek biliyorumBunalmış bulutların bu sırasız sığınağınıBir sen varsın güvenebileceğimBilen anlayan bağışlayanGökyüzü kadar enginElini alnıma koy çocuğum. Yıllarca yankısız aynalaraDüşmekten aşındı yüzümün çizgileriSesim yitirdi sevinciniÖrselendi dilimin inceliğiYanlış yüreklere söz düşürmekten.Odalar odalar odalar…Emdi ömrümün ışığını, körelttiTedirgin …

Devamını oku

Eksilmesin İmgen

Bana verdiğin mutluluğu Paylaşacak kimsem yok Sevincimi içime Ve yalnız taşıyorum.(Biliyorsun ya Susarak yaşamak zorundayım seni) Bu yüzden gecelere ve sözcüklere Bölüyorum ağırlığını Yüzünü gözbebeklerime çiziyorum Kırık kalemleriyle kirpiklerimin Baktığım her yerde seni göreyim Ve eksilmesin diye imgen Uykularımda bile Ömrümün evinden Sır vermez derininden kalbimin. Şükrü Erbaş

Sıfır

“o kadar çok şey geçti ki gözlerimizin önündensonunda hiçbir şey göremez olduk.” Biz de sevgili seferis, biz deGüdük bir yaşamı benimsedik sonundaGüdük ve tekdüze. Güne yeniliksiz başlıyoruz her sabah,Aynı kör aynasında küflü alışkanlıkların,Süsleyip saklayarak sıkıntılarımızı –kendimizden bile-Düşüyoruz ömrümüzün o ölü çizgisine.Duyarsız,devinimsiz,umutsuz,güne heyecansız başlıyoruz. Duymadan dinleyip anlamadan konuşuyoruz.Hepimiz ayrı ayrı kendi kıyılarındaÖyle kolay anlaşıyoruz ki…Bir ayrılığı …

Devamını oku

Koşaradım

Gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim Ne bir ortak sevinciniz kaldı sizi çoğaltacak Ne bir içten dostunuz var acınızı alacak Unuttunuz nicedir paylaşmanın mutluluğunu; Toprağı rüzgârı denizi göğü O her zaman bir insanla anlamlı Tükenmez bir hazine gibi kendini sunan doğayı Unuttunuz, gömülüp günlük çıkarların Ve ucuz korkuların kör kuyularına Daraldıkça daraldı dünyaya açılan pencereniz. Fırlayıp ilk …

Devamını oku

Bir Hazin Uzaklık

Çocukların uçurtmalarına benziyorsunBiliyor musun…Rüzgarları hiç dinmeyen bir mavilikteGüneşli sular gibi gülümsüyor yüzün.Ve ben çok aşağılarda Katı ülkesinde toprağınTutulmuş heyecanınaTitreyerek izliyorum süzülüşünü… Bir hazin hızla uzaklaşıyor her şey. 1986 Şükrü Erbaş.